Sarı Çiçek masalları

Yüreğim bu bedene sevgini yakışdırmışdı ansızın.

Camların arkasından duruşunu seyrediyordum uzakdan uzağa farketmiyordun.

Caddenin ta öbür ucundan duyulan kahkaların şenlendiriyordu dünyamı haberin yokdu. Elimde değildi hep seni izliyordum. Gündüzleri hayallerime, geceleri ise rüyalarıma uğruyordun bilmiyordun

İsmini bile bilmeden herşeyim olmuşdun çokdan. Hep etrafında dolanır durudum. Olur ya çevreden birisi adını sesleniverse. İçim içimi yiyordu sevdiğimin adı neydi acaba. Bir gün bir dil ses etti. Ünleyiverdi; Deniz deniz … o an ilk kez ismini  öğrenmişdim Deniz'di sevdiğimin adı.

Yüreğimin içinde çağlayanlar tamamlanıyordu gitgide .Artık benim için yer gök denizdi. Yüreğimin sevilmeye seni seçtim deniz yüreklim.
Bu bedende tutku ile yaşıyorsun ve eskisiye göre artık biliyorsun ne çok sevildiğini.

Aşkı aradığında bulamasssın

Bulduğunda değerini bilemezssin

Değer bilmek için gitmek mi lazım

Yoksa sevgini doyasıya yaşamak mı?

Anlıyor ki insan şimdiki aşklar severek değil,

Saklanarak değer kazanıyormuş

Aslında onlar farkında olmadan kaybedenler

Ya sevmesin kimse kimseyi

Yada akmasın aşk dolu gözlerden yaş

Ya olmasın ayrılık denen bu illet

Yada adam gibi sevmesini öğrensin bu millet

AŞKINI YAŞAMASINI BİL

BİLKİ SENDE KAYBEDENLERDEN OLMA!!

Hey aşk  duy sesimi
Bir deli divaneyim
Figanımı götür dağlar ardına

Ey aşk dediğim geleyimmi
Senden alacağım çok iken
Vereceğim var içimdeki coşkulardan
Söyle geleyimmi 

Ey rüzgar dinle hele
Sevgiliye uzak diyarlardan birindeyim
Özgürlüğüne kat beni
Özlem ile yoğrulmakdayım duy figanımı
Az biraz getir yarin nefesini

Ey yağmur dur hele
Usul usul penceremdem süzülme
Bulutlardan haber beklerim
Gönlüme bir serinlik ver hele 

Ey yaz akşamlarının ateşli yıldızları
Her nerde nasıl parlıyorsan bu gece daha bir güzel ışılda
sıcaklığından ver sevgilinin tenine
Desinki "bu beden yanmakda bir gülyanaklının hasretiyle"

Ey gökyüzünün sultanı mehtap;
Sen ki; sevdaları dillendiren,
Şiirleri kendine secde ettirensin
Gizleyesin o selvi boylu yarimin gözlerini
O gözlerki ruhuma ateş, aşkıma ilhamdır

Bu çılgınının gönülde dert niye
Ben yanarım aşk ile
Anlatırım sevdamı meşk ile
Yazılara dökerim zevk ile
Görenler okusun şevk ile
Tüm dostlar muhabbet etsin keyf ile

Dinle sevgilim;
Bir kış gecesinde , pencere kenarındaki yatağımda pervaza yasladığım başım divane misali
Ayaza inat kuşlar dıışarda şarkı söylemekde
Bulutlar ağlamakdan yorulmuş saklanmakda
Yağmurlar çatlasın hırsından; gökte yıldızlar dansetmeke
Ben ise gördüğüm her ışıltıyı kendimin sanıp, mehtapla sana sevgimi yolluyorum
Kaldır başını gökyüzündeki varlıklar bizim için gülümsemekde
 
Bensizlikde üşüdümü yüreğin; fırtınaları yakayımmı
Söyle aşkın için feda edilmeyecek fanilik  varmı
Mesafelere inat uzat ellerini
Kör vakitlerde seni sana anlatmakdayım duy figanımı
Her günden daha fazla özlemindeyim
 
Dinle ;benim zeytin gözlüm, tenine yandığım esmer
Bensizlikde seni kandıran uyku bedenine haram değilmi
Bir ses , bir yanıt gönder
Bu dilbere hasretin yeterince ağır değilmi
Vereceğim en büyük ceza olsun; rüyalarına süzülüp alnına kondurduğum buseler
 
Aklım firari , kalbim esir, sözlerim küsmeye meyilli
Nereyedir bu gidişat
Durma zerre miktarı haber gönder hücrelerim tazelensin
Hadi denizler kadar gülümse ; yaşam yenilensin, gözler sevinsin