Sarı Çiçek masalları

Dinle sevgilim;
Bir kış gecesinde , pencere kenarındaki yatağımda pervaza yasladığım başım divane misali
Ayaza inat kuşlar dıışarda şarkı söylemekde
Bulutlar ağlamakdan yorulmuş saklanmakda
Yağmurlar çatlasın hırsından; gökte yıldızlar dansetmeke
Ben ise gördüğüm her ışıltıyı kendimin sanıp, mehtapla sana sevgimi yolluyorum
Kaldır başını gökyüzündeki varlıklar bizim için gülümsemekde
 
Bensizlikde üşüdümü yüreğin; fırtınaları yakayımmı
Söyle aşkın için feda edilmeyecek fanilik  varmı
Mesafelere inat uzat ellerini
Kör vakitlerde seni sana anlatmakdayım duy figanımı
Her günden daha fazla özlemindeyim
 
Dinle ;benim zeytin gözlüm, tenine yandığım esmer
Bensizlikde seni kandıran uyku bedenine haram değilmi
Bir ses , bir yanıt gönder
Bu dilbere hasretin yeterince ağır değilmi
Vereceğim en büyük ceza olsun; rüyalarına süzülüp alnına kondurduğum buseler
 
Aklım firari , kalbim esir, sözlerim küsmeye meyilli
Nereyedir bu gidişat
Durma zerre miktarı haber gönder hücrelerim tazelensin
Hadi denizler kadar gülümse ; yaşam yenilensin, gözler sevinsin